Naar huis

En ineens gaat dan alles in een sneltreinvaart. Slechts acht dagen na de aanvraag van het paspoort is het paspoort al klaar.

WE KOMEN DIT WEEKEND NAAR HUIS!

 

Gepost in geen-categorie | 16 Reacties

Witte rook

,,Heb je het nog niet gehoord dan, vraagt hij verbaasd?’’

,,Ehh, wat gehoord?’’, vraag ik.

,,Er is een moratorium uitgesproken over de wet die buitenlandse adoptie regelt. Alle buitenlandse adopties worden stopgezet’’.

,,Wat zeg je?’’

Zo ging ongeveer het telefoongesprek op donderdag 27 november 2014. Alle buitenlandse adopties per direct stopgezet. De grond schut onder je voeten. Verbazing. Ontreddering. Alle perspectief op een snel en goed einde aan ons tweede adoptieavontuur lijkt vervlogen. Onzekerheid is het enige dat overblijft.

Het telefoongesprek vindt plaats 2 weken nadat Anke en Eddie al vertrokken zijn naar Nederland. Eddie moest voor aanpassing van zijn medicijnen tegen epilepsie naar het ziekenhuis in Nederland. Alhoewel er niks acuuts aan de hand was met Eddie was het beter om naar Nederland te gaan zodat gezocht kan gaan worden naar een medicijn met minder nare bijwerkingen.

Ik pak de telefoon en bel naar Nederland. Anke aan de lijn. Stilte en verbazing. Maar dit geldt toch niet voor ons? ,,Ik weet het niet’’, is het enige antwoord dat ik kan geven.

Op die donderdag is de adoptieprocedure voor Andrew eigenlijk op een haar na gevild. We hebben 6 weken achter de rug waarin we minimaal 1 maar soms ook 2 of drie keer contact hebben gehad met de advocaat. Op 17 oktober heeft de rechter uitspraak gedaan in onze zaak. Daarmee is Andrew formeel Nederlander geworden en draagt hij de naam Andrew Devine van Beijnen. Alleen dat moet ook nog op papier worden vastgelegd. Voordat je het paspoort kan aanvragen heb je drie belangrijke documenten nodig. De Adoption order waarin is vastgelegd dat de rechter uitspraak heeft gedaan. Dan de Adoption certificate, het bewijs dat Andrew is ingeschreven in het adoptieregister in Kenia en tot slot het Certificate of Conformity. Het bewijs dat de procedure is verlopen volgens het Haags Adoptieverdrag. Op 27 november hadden we inmiddels de Adoption order binnen. Maar nog geen witte rook uit de telefoon voor de adoption certificate en het COC. Geen handtekeningen, geen formele adoptie, geen paspoort voor Andrew.

Vrijdag 28 november. De dag na de aardbeving. Al vroeg een sms naar de advocaat hoe het ermee staat. Waarschijnlijk vanochtend nieuws over het certificate. Het COC loopt via een andere lijn. Het is in Nairobi aangevraagd door een bevriend Zweeds koppel. Het document zou deze vrijdag getekend moeten worden.

Ting ting,

Mijn Moto G kondigt een SMS aan.

,,Good news,  Waiting for the certs then I email them to you’’

Yes, certificate is binnen. De poot staat er onder. Snel een appje in blokletters. Dan ziet het er uit als breaking news van CNN. One down, one to go.

Eind van de middag de Zweden aan de lijn. ,,Ehh by the way, the COC has been signed!’’ ,,Wat, COC ook getekend’’! Weer een breaking news er uit.

Al dat wachten eindelijk beloond.

Nu is er nog 1 missie te gaan. Het paspoort aanvragen. Na alle commotie van de afgelopen 2 dagen zo snel mogelijk naar Nairobi om de documenten op te halen, te legaliseren en daarna in te dienen op de ambassade. Zondagmiddag de 30e al in een minivliegtuig naar Nairobi gevlogen. Een vliegtuig zo klein dat je per definitie aan het raam zit en waarin alleen kereltjes van de grootte van Andrew gewoon rechtop kunnen lopen. Andrew vond de vlucht wel een beetje eng maar na een uurtje vliegen stapte hij met een grote glimlach weer uit.

Andrew en ik verblijven voor de rest van de periode in Nairobi. Om het heen en weer reizen wat te beperken.

Maandagochtend naar het kantoor van de agent van onze advocaat samen een van de Zweden. Enige verbazing bij het binnenlopen van het kantoor. De man achter het bureau is niet een agent, het is onze advocaat zelf! Ahhh… tweelingbroer.

Certificate in de pocket.

Nu naar de Childrens department. Om het COC op te halen. We komen op de bewuste verdieping. Een typisch kantoor in Kenia. Deuren en muren donkerbruin. Enkele pitjes aan het plafond. Toch net iets anders dan het Rijkswaterstaat kantoor in Westraven waar je uit moet kijken dat je je neus niet stoot tegen een glazen wand.

We kloppen aan. ,,Hallo, we komen het COC ophalen dat vrijdag is getekend’’. ,,Ah, goedemorgen. Dat zal lastig worden, want degene die de COC’s doet werkt vandaag niet. Die is vast komen te zitten met haar auto bij een overstroming.’’ Maar het COC is al klaar, proberen we nog….,,Jammer voor je’’. Status quo. We doen nog een poging. ,,Ohhh het COC is al klaar, dan is het een ander verhaal!. Ik stuur wel iemand met een sleutel naar die kamer.’’ Ok, ok dat is goed nieuws. Er wordt aan mijn broek getrokken: ,,plasse’’. Andrew moet nodig naar de WC. Ondanks het feit dat hij op dit moment een luier draagt weigert hij pertinent te plassen in zijn luier. Op zoek dus naar een WC. Die was snel gevonden. Snel terug naar de kamer waar nu een sleutel voor wordt gezocht. Jawel, sleutel gevonden. Wij naar binnen. Map uit de kast en wonder boven wonder. Daar komt een getekend en gewaarmerkt exemplaar van het COC van Andrew tevoorschijn. Opluchting is groot. Snel checken of alles goed is. Shit, ik zie een datum die ik niet herken. Bij het vele controleren van documenten weet ik inmiddels alle data uit mijn hoofd die enig belang hebben. Ahh, de datum van het verkrijgen van de beginseltoestemming. 8 januari 2013. Die had ik even niet meer scherp.

COC in de pocket.

Nu naar buitenlandse zaken. De Adoption order en de Adoption certificate moeten nog worden gelegaliseerd. Daar is een loket voor. Hebben ze in Nairobi goed geregeld. Vele overheidsdiensten hebben een loket op een centrale plek in de stad. Het hoofdpostkantoor. Tientallen loketten met lange rijen ervoor. Loket 37. Dat is de onze. Morgenochtend klaar. Na 7 weken zwoegen om de Adoption order en de Adoption Certificate te verkrijgen is het toch wel een beetje eng om ze direct weer af te geven aan een dame bij een loket. Maar ja, wat moet dat moet. Op hoop van zege dan maar.

Het is inmiddels 1230 uur. Nog snel even boodschappen doen. Daarna naar onze verblijfplaats.

Andrew heeft het de hele ochtend heel goed gedaan. Geen gepiep of gejammer. Af en toe een natje en een droogje en natuurlijk een wc en hij is helemaal tevreden. Kanjer!

Afin, het is inmiddels dinsdagochtend. Om 0900 uur opgehaald door de taxi. Om 10.00 uur op de stoep bij dezelfde dame. Gelukkig, dezelfde dame. En ja hoor. Uit een la komen twee gelegaliseerde documenten tevoorschijn. In de tas ermee en nu naar het eindstation. De ambassade.

Bij de ambassade aangekomen blijkt al snel dat de pasfoto die we voor Andrew hebben laten maken iets te groot is. Hop de taxi weer in. Naar de dichtstbijzijnde fotograaf. Drie kwartier later weer terug op de ambassade. Papieren in orde. Paspoort aangevraagd.

En nu 2 weken wachten.

Gepost in geen-categorie | 9 Reacties

Check!

,,

  • Beginseltoestemming van het ministerie van Veiligheid en Justitie: check!
  • Raadsonderzoek van de Raad van de Kinderbescherming: check!
  • Gezondheidsverklaring: check!
  • Aanbevelingsbrieven: check!
  • Verklaring omtrent gedrag: check!
  • Voogdij geregeld: check!
  • Werkgeversverklaring Anke: check!
  • Werkgeversverklaring Wilbur: check!
  • Kopieën van paspoorten: check!
  • Approval letter van het Adoption Committee: check!
  • Approval certificate van het Adoption Committee: check!
  • Report to declare a child free for adoption: check!
  • Acknowledgement of birth: check!
  • Kopieën van de trouwakte: check!
  • Kopieën van de geboortebewijzen van Wilbur, Anke en Eddie: check!
  • District Children’s Officer report: check!
  • Fostercare Agreement: check!
  • CV’s van Wilbur en Anke: check!

En verder:

  • Rapport van de gaurdian ad litum met positief advies: check!
  • Rapport van de Childrens Department met positief advies: check!
  • U heeft tijdens de 3 maanden ‘foster care period’ prima voor Andrew gezorgd: check!

Enzovoort, enzovoort, enzovoort.

Daarmee verklaar ik u vanaf heden officieel de ouders en grote broer van Andrew.

Met andere woorden: de rechter in Mombasa heeft uitspraak gedaan.

We zijn opgelucht, blij en vooral heel erg trots dat we vanaf nu officieel de papa, mama en grote broer van ANDREW DEVINE VAN BEIJNEN mogen zijn.

Gepost in geen-categorie | 22 Reacties

Adem in, adem uit

7 Seconden in, 5 seconden uit. 7 seconden in, 5 seconden uit. We staan met zijn vieren in een grote rechtzaal. Helemaal leeg. Helemaal bekleed met hout. Als je zou bedenken hoe een rechtzaal er uit zou kunnen zien, dan lijkt deze zaal er op. Aan 1 kant een tribune, daarvoor de tafels voor de advocaten. Allemaal uitkijkend op een tribune met 1 stoel.  de plek voor de rechter.
Krak
Andrew heeft zojuist een zitting van een stoel gesloopt. Met een brede glimlach natuurlijk. De Zweden komen de rechtzaal in. Ze zijn net bij de rechter binnen geweest. Ruim 10 minuten vragenvuur achter de rug. Zuchten van verlichting. Wij mogen nu naar binnen. Via een zij uitgang van de rechtzaal. Ze riepen gelijk ‘uitspraak binnen 2 weken’! Dat is alvast mooi meegenomen. Andrew op de arm, Eddie aan de hand en 2 rugzakken op de schouder. We komen in een kamer met een hele grote tafel. Mevrouw de rechter zit aan het einde van de tafel. De advocaat zit er met brede glimlach. De social worker van Little angels zit naast hem. Wij nemen plaats tegenover hun. Kindjes op schoot. De laatste aanwezige is de clerk. Hij komt met de bijbel aanlopen en een A4-tje met in koeienletters de eed die we allebei moeten afleggen. Daarna veel vragen, je naam, waar je woont,  wat je doet voor werk en hoe lang je al bij je huidige werkgever werkt. En de belangrijkste vraag: of we ons ervan bewust zijn dat de uitspraak onomkeerbaar is. Juist op dat moment komt een brede glimlach door van Andrew. Ja hoor, we zijn ons daar helemaal van bewust. Met alle liefde van de wereld! Je bent helemaal welkom fijne kerel!
De zitting is voorbij. We staan allemaal op. Eddie mag eindelijk weer even bewegen. Hij rukt zich los van de hand van mama. Hij rent naar mevrouw de rechter. En geeft haar een dikke pakkerd. Ze kan er om lachen.
 
Na een kwartier staan we buiten. 1 seconde in 1 seconde uit. 1 seconde in 1 seconde uit. Binnen 2 weken uitspraak.

Gepost in geen-categorie | 11 Reacties

Toch geen tweede court…

Vandaag zou een belangrijk dag worden. Tweede court stond op de planning. Het zou er dus op gaan lijken dat het dit keer allemaal in 1x goed zou gaan zonder een tegenslag. Maar zoals we vanaf het begin af aan tegen elkaar hebben gezegd: ‘Eerst zien, dan geloven’. En dat blijkt nu ook weer uit te komen. Want vandaag is uitgedraaid op helemaal niets! We zijn nog niets opgeschoten na een halve dag wachten in Court. De rechter zou onze zaak om 1000 uur behandelen. Helaas duurde de zaken voor ons langer dan gepland en om 1100 moest ze vertrekken naar Nairobi. Dus eind van de ochtend gingen we onverrichte zaken weer naar huis. In de wetenschap dat we het over twee weken nog een keer gaan proberen. Hopelijk in 1x goed! Op naar 7 oktober!

Gepost in geen-categorie | 4 Reacties

Snorkelen bij Nomad

 Op maandag 8 september zijn we samen met opa Frans en Monique naar Nomad geweest.

Bij Nomad stond er al een mannetje op ons te wachten. Hij nam ons mee op de een boot, niet een gewone boot maar een glasbodemboot. Een deel van de bodem is glas waardoor je in de boot goed dieren kan zien zwemmen en het koraal op de bodem kan zien liggen.

Nadat we een aantal andere mensen hadden opgehaald zijn we gaan varen naar een stuk droog liggend strand. Daar hebben ze het anker uitgegooid en ging de kapitein van onze boot zelf het water in met wat eten en zwom hij tot onder de boot. Met de stukjes chapati lokte hij een heleboel zebravisjes die we mooi door het glas konden bekijken. Ook kwam onze kapitein nog zeesterren aanzetten en waterspinnen en een zee-egel (niet gevaarlijke versie). Je kon ze vasthouden en op je hoofd zetten als je daar de behoefte toe voelde.

Andrew heeft dat allemaal van een afstand zitten bekijken en vond het allemaal wel prima.  Eddie heeft meerdere dieren aangeraakt en ook een aantal vastgehouden. Op de foto’s in het album kun je daar getuigen van zijn.

Het leukste van alles was natuurlijk dat we ook nog zelf even konden snorkelen. Lekker in het water liggen naar de dieren en planten kijken. Eddie is samen met papa het water ingegaan en heeft samen met papa gesnorkeld. Hij vond het heel erg leuk en interessant. Andrew heeft wel even in het water gestaan en met het zand gespeeld. Snorkelen is nog iets te veel van het goede!

Leuke foto’s bekijken, klik dan hier!

Gepost in geen-categorie | 2 Reacties

Eten bij Almanara

Samen met opa Frans en Monique zijn we een keer gaan lunchen bij Almanara. We gingen met twee tuktuk’s er naar toe. Daar aangekomen zijn we lekker in de luie stoelen aan tafel gaan zitten. Om van het heerlijke uitzicht van de zee en de palmbomen te kunnen genieten.

We hebben er met elkaar heerlijk genieten en genoten. Na het eten zijn we nog even lekker het strand opgelopen en hebben de kinderen daar nog even kunnen spelen en rennen.

Het was een heerlijk middag! Relaxen!!!

Een paar foto zien, klik hier!

Gepost in geen-categorie | Plaats een reactie

Op safari met opa Frans en Monique

We gaan op safari! Een mededeling die Eddie doet laten juichen als hij net uit zijn bed stapt. Hij kan niet wachten om te vertrekken met de safaribus met een dak dat open kan. Dat laatste is vrij cruciaal voor een safari. Spullen ingepakt en even na 0800 uur komt de bus van John, met Monique en opa Frans de parkeerplaats oprijden. Hup, spullen er in en op weg naar Tsavo. Na een autorit van een uur of 5 kwamen we aan met bij de Man Eaters lodge. Een tamelijk lugubere naam voor een tentenkamp. De Man Eaters waren de leeuwen die een eeuw geleden inderdaad arbeiders verorberden die aan het werk waren aan de spoorlijn tussen Mombasa en Nairobi. De tenten waren helemaal prima. En na zo’n lange rit namen we even de tijd om even af te koelen in het zwembad. Dat afkoelen deden we zeker want het water was zeker niet van de zeer aangename temperatuur die we in Diani gewend zijn. Dus na een korte duik en veel witte vingers gingen we er maar weer uit.

De volgende ochtend vroeg opgestaan. Ontbeten en hup de bus in. En jawel, dak omhoog. We gaan nu toch echt op safari. In het park zien we een heleboel, vooral grote dieren en veel, heel veel dik dik’s. De kleinste antilopensoort die er rondloopt in Kenia. Niet veel hoger dan een fors uitgevallen poes met hele dunne pootjes. Na de olifanten giraffen, waterbokken, impala’s zebra’s gingen we op de top van een heuvel onze meegenomen lunch opeten. Bij een mooi uitzicht over de savanne smaakt je gekookte ei of je koude kip toch net iets lekkerder.

Na een hele dag safari toch maar besloten het ijsbad te laten voor wat het is en lekker te gaan douchen. Dat was eindelijk mogelijk. Er waren de eerste dag wat probleempjes met de warmwatervoorziening. Überhaupt met de watervoorziening. Na de welverdiende douche de kindjes alvast voor laten eten die daarna hop hop hop zo in bed konden worden geschoven. Ze snurkten allebei heel snel.

De terugreis leek behoorlijk op de heenreis. Zowaar nog een passagierstrein gezien die op weg was naar Mombasa.

Voor wat foto’s klik hier.

Gepost in geen-categorie | Plaats een reactie

Eerste court in Mombasa

Inmiddels is Andrew al weer bijna 4 maanden bij ons, wat gaat de tijd toch snel! Dat betekent ook dat er voor ons een andere periode aanbreekt, namelijk de officiele afwikkeling met de rechtbank bezoeken.

Vandaag (woensdag 27 augustus 2014) was het dan zover we gingen naar eerste court. ‘s Ochtends vroeg opstaan en iedereen zijn nette kleren en om 6.30 uur met de taxi opweg naar Mombasa. Het leuke van deze keer naar court gaan was wel dat opa Frans en Monique ook mee waren. Dus dat maakte het wel een beetje extra speciaal.

Om 8.00 uur waren we bij de rechtbank, we moesten nog tot 8.30 uur wachten voordat we naar binnen konden. Eerst door een controle heen voor dat je echt naar binnen kon. De zaal waar wij moesten zijn was heel dicht bij de ingang van het gebouw. We werden door onze advocaat gelijk naar binnen gebracht in de zaal waar de zitting was. We mochten plaats nemen op een soort publieke tribune. Om 9.00 uur zou de rechter komen en dan zouden we horen hoe laat we aan de beurt waren. Toen de rechter uiteindelijk om 9.30 uur plaats nam, liep ze eerst alle dossiers langs die besproken zouden worden. Wij hadden geluk ons dossier werd gelijk behandeld. Onze guardian heeft de eed afgelegd. En daar was het al weer klaar en werd de hele zitting opgeven en verliet de rechter de zaal. Het was toen ongeveer 10.00 uur.

We hebben eerste court gehad. De guardian ad lithum is aangesteld. Zij gaat ons binnenkort bezoeken en een verslag maken ook gaan we langs bij de Childrens department voor een gesprek, zodat we daarna naar tweede court toe kunnen. Voorlopig weer genoeg werk aan de winkel voor onze procedure.

Gepost in geen-categorie | 4 Reacties

Aankomst opa Frans en tante Monique

 Eindelijk…..opa Frans en Monique komen op bezoek! Zolang naar uitgekeken en nu is het dan eindelijk zover. Eddie kon ’s ochtends al niet wachten om naar opa Frans en Monique toe te gaan. Maar hij moest eerst nog naar school. Dat was even een teleurstelling.

Na school was het dan eindelijk zover… Eddie mocht samen met papa naar opa Frans en Monique toe. Ze gingen er samen wandelend naar toe, aangezien het maar een paar honderd meter van onze compound af is. Andrew lag nog even lekker te slapen en mama bleef daarom ook even thuis.

Toen was het moment daar….Andrew heeft eerst de kat uit de boom gekeken en aan papa en mama gehangen maar al gauw toen er cadeautjes in beeld kwamen was Andrew los. Hij heeft met veel plezier alles uitgepakt en bekeken. En daarnaast is hij ook al gelijk met een gekregen autootje gaan spelen. Ook Eddie is door opa Frans en Monique verwend met leuke cadeautjes.

Die middag zijn Monique en Anke met de kindjes gaan zwemmen, dat was erg leuk! Andrew voelde zich al snel heel erg vertrouwd en ging makkelijk mee met Monique als dat zo uitkwam. Helemaal geen probleem! Erg mooi om te zien. Dan heeft een grote broer hebben zeker zijn voordelen. Kan je een hoop van afkijken!

Leuke foto’s bekijken klik dan hier!

Gepost in geen-categorie | Plaats een reactie